Bakit 80% ng mga Pilipino Gustong Magtrabaho sa Ibang Bansa?

Ilang tao ang kilala mo na nasa ibang bansa nagtatrabaho? Tiyuhin, pinsan, kaibigan sa high school, dating katrabaho—halos siguradong may isa kang nasa isip ngayon.

Hindi ito coincidence. Ayon sa survey ng Decoding Global Talent 2024 ng Boston Consulting Group—na sumasaklaw sa mahigit 150,000 respondents mula sa 188 na bansa—halos 80% ng mga Pilipino ang handa at bukas sa ideya ng pagtatrabaho sa ibang bansa.

Para may comparasyon: ang average sa Timog-Silangang Asya ay 68%. Tayo ay mas mataas pa sa rehiyon natin. At mas mataas pa sa global average.

Kaya ang tanong—bakit?

Una at Pangunahin: Pera

Hindi na ito nakakagulat, pero kailangan pa ring sabihin nang malinaw.

Mababa ang sweldo sa Pilipinas kumpara sa cost of living—at lalong mababa kung ikukumpara sa sweldo sa ibang bansa. Ang isang nurse sa Pilipinas ay kumikita ng fraction ng kikitain niya sa Canada o Germany. Ang isang engineer, construction worker, o seaman—pareho ang sitwasyon.

At hindi lang para sa sarili nila ang pera—para sa pamilya. Ang konsepto ng pagpapadala ng remittances ay isa sa mga pinaka-nakaugat na bahagi ng kulturang Pilipino. Kaya naman tinatawag ang mga OFW na “Bagong Bayani”—dahil ang sakripisyo nila ay literal na nagpapanatili ng maraming pamilya.

Sa bigger picture, ang remittances ng mga OFW ay malaking bahagi ng GDP ng Pilipinas. Noong 2023, umabot ito sa mahigit $37 billion—isa sa pinakamataas sa buong mundo. Ang pera na ipinapadala ng mga OFW ay nagbabayad ng tuition, nagtatayo ng bahay, at nagpapakain ng pamilya—at kasabay nito, nagpapalakas ng ekonomiya ng bansa.

Oportunidad na Hindi Makukuha Dito

Bukod sa sweldo, marami ring Pilipino ang umaalis dahil sa karera—hindi lang ang pera, kundi ang laki ng oportunidad.

Sa Pilipinas, limitado ang mga posisyon sa itaas. May mga industriya na hindi gaanong malaki o developed. Sa ibang bansa, mas malawak ang larangan—mas maraming pwesto, mas maraming training, mas advanced ang teknolohiya at sistema ng trabaho.

Para sa maraming propesyonal—nurses, engineers, IT workers, seafarers—mas maganda ang career trajectory sa labas ng bansa. At kapag nakabalik, mas mataas ang halaga nila sa job market dahil sa international experience.

Kalidad ng Buhay

Ito ang bahagi na hindi palaging pinag-uusapan, pero totoo.

Para sa maraming Pilipino, ang “mas magandang buhay” ay hindi lang sweldo—ito ay ibig sabihin ng mas maayos na public transportation, mas malinis na kapaligiran, mas maaasahang serbisyo ng gobyerno, at mas magandang healthcare.

Ang healthcare ay partikular na malaking factor. Sa maraming bansang destinasyon ng mga Pilipino—Canada, Australia, Germany—may universal healthcare o subsidized na medikal na serbisyo. Sa Pilipinas, ang healthcare ay madalas pribado at mahal. Para sa isang pamilya, ang access sa de-kalidad na medikal na serbisyo nang hindi kailangang mangutang ay malaking bagay.

Hindi Lang mga Bata ang Gustong Umalis

Isang interesteng natuklasan sa survey: globally, mas maraming kabataan ang gustong mag-abroad. Pero sa Pilipinas, kahit anong edad, bata man o may edad na, bukas sa ideya ng pagtatrabaho sa ibang bansa.

At mas nakaka-alarma: 35% ng mga Pilipinong gustong mag-abroad ay walang planong bumalik nang matagalan. Gusto nilang manirahan na doon.

Kumpara sa ibang manggagawa sa rehiyon—tulad ng mga taga-Indonesia o Vietnam na karaniwang nagtatrabaho ng tatlong taon at bumabalik—mas matindi ang kagustuhan ng mga Pilipino na tuluyang mag-migrate.

Brain Drain: Ang Mas Malalim na Problema

Dito nagiging mas seryoso ang usapan.

Ang brain drain—ang pagkawala ng mga pinaka-skilled at edukadong Pilipino sa ibang bansa—ay isa sa mga pinakamalaking hamon ng bansa. Ang mga doktor, nurse, engineer, at IT professional na pinaka-kailangan natin dito ay sila ring pinakamaingat na kinukuha ng ibang bansa.

Hindi ito simple na “maling desisyon” ng mga indibidwal. Makatuwiran ang desisyon nila—mas magandang kita, mas magandang kinabukasan para sa pamilya nila. Ang problema ay systemic: bakit hindi kaakit-akit ang manatili sa sariling bansa para sa mga pinaka-qualified?

Hangga’t hindi natutugunan ang ugat ng problema—mababang sweldo, limitadong oportunidad, mahinang imprastraktura—patuloy na lalabas ang mga Pilipino. At patuloy na mawawalan ang bansa ng mga taong sana ay nagtatayo ng mas magandang kinabukasan nito.

Saan Sila Pumupunta?

Ang numero uno sa listahan? Canada—42% ng mga gustong mag-abroad ang Canada ang pinipili. Sinusundan ito ng Australia, Estados Unidos, at Japan.

Ang mga bansang ito ay may magandang immigration pathways para sa mga Pilipino, mataas na demand sa mga sektor tulad ng healthcare at engineering, at may malaking Filipino community na na para bang may built-in na suporta na naghihintay.

Ang Tunay na Tanong

Ang 80% na numero ay hindi lang statistics—ito ay salamin ng isang mas malalim na katotohanan tungkol sa kung paano nararamdaman ng mga Pilipino ang sariling bansa nila.

Kung 80% ng mga tao ay handa at gustong umalis, ang tanong ay hindi “bakit sila umaalis?”

Ang tanong dapat: “Ano ang dapat magbago para gusto nilang manatili?”